دکتر کریمی ادامه داد: «تحت‌تأثیر استرس‌های ناشی از بحران، رفتارها و سبک زندگی افراد نیز تغییر می‌کند؛ از جمله تغییر در الگوی تغذیه، تمایل به مصرف غذاهای ناسالم، کاهش تحرک و کنار گذاشتن فعالیت‌های روزمره و مفید همچون آشپزی یا رسیدگی به منزل، که این روند خود به افزایش وزن  و چاقی، تشدید اضطراب و رکود روانی منجر می‌شود.»
وی در بیان سایر چالش‌های سلامت در شرایط بحران گفت: «اختلال در دسترسی به خدمات بهداشتی و درمانی یکی از پیامدهای شایع است. ممکن است برخی مراکز و پایگاه‌های سلامت به دلیل تخریب یا محدودیت‌های فیزیکی از مدار خدمت خارج شوند و مردم تمایل کمتری به مراجعه به مراکز دورتر داشته باشند. علاوه بر آن، تغییرات محیطی نظیر آلودگی هوا و آب، کمبود مواد غذایی سالم و حضور در مکان‌های شلوغ و فاقد تهویه مناسب، می‌تواند بر سلامت عمومی اثر منفی بگذارد.»
وی با اشاره به اینکه منابع و امکانات نظام سلامت نیز در شرایط بحران به سمت مناطق پرخطرتر هدایت می‌شود، افزود: «در چنین شرایطی، تأمین دارو، خدمات آزمایشگاهی و سایر امکانات برای بیماران مزمن ممکن است با محدودیت مواجه شود و در نتیجه برخی بیماران کنترل بیماری خود را از دست بدهند. این امر ضرورت توجه ویژه به مراقبت از بیماران غیرواگیر را دوچندان می‌کند.»
رئیس گروه مبارزه با بیماری‌های غیرواگیر در پایان چند راهکار ساده اما مؤثر را برای حفظ سلامت در شرایط بحرانی ارائه داد و گفت:
«مردم باید سعی کنند نظم و روتین زندگی روزمره خود را حفظ کنند؛ فعالیت‌هایی مانند نظافت منزل، پخت غذا و پیاده‌روی‌های کوتاه می‌تواند به ثبات روانی کمک کند. همچنین، بیماران لازم است داروهای مورد نیاز خود را برای حداقل یک هفته تا ده روز آینده پیش‌بینی و تهیه کنند. تغذیه سالم با استفاده از مواد ساده و در دسترس مانند میوه‌جات و سبزیجات باید در اولویت قرار گیرد. در کنار این موارد، پیروی از منابع خبری معتبر و پرهیز از شایعات، نقش مهمی در کاهش اضطراب دارد. مهم‌تر از همه، حفظ آرامش، همدلی و همراهی اعضای خانواده می‌تواند عبور از شرایط بحرانی را آسان‌تر کند.»